Vroeger vulde ik te snel in wat ik het beste voor de klant vond. Ik was tenslotte de kennisspecialist. In het coachingtraject heb ik geleerd, voordat ik advies geef, me eerst te in te leven in de rol van de opdrachtgever. Dit heb ik geoefend in de volgende vaardigheden: samenvatten wat de ander zegt, vragen stellen, niet invullen voor de ander, het niet beter weten dan de ander. Ik vond het leerzaam maar ook boeiend met deze leerpunten te oefenen. Mijn inzicht in de ander werd hierdoor vergroot en daardoor kon ik beter advies geven waar de klant echt iets aan had. (Dat hoorde ik in de evaluatie met de klant ook terug.)

Bij moeilijke casussen merkte ik dat ik me meer verantwoordelijk voelde voor de cliënt dan goed voor me was. Ik had de neiging voor de ander te gaan zorgen en de problemen van de ander op te lossen. Het gevolg was dat ik de problemen mee naar huis nam. Geleidelijk aan heb ik geleerd onderscheid te maken tussen waar mijn verantwoordelijkheid ophoudt en waar die van de ander begint. Ook kan ik meer toegeven aan het idee dat ik niet alles hoef te kunnen, en dat ik niet klaar hoef te staan voor de hele wereld. Na het coachingtraject had ik weer zin in mijn werk en ik kan er nu veel beter afstand van nemen van mijn werk.

Het belangrijkste wat ik heb ontdekt tijdens de coaching was dat ik veel meer naar mijzelf moet luisteren. Dus niet alleen rekening houden met klanten en collega’s. Iedereen was erg tevreden over mij. Ik toonde veel inzet, hield met iedereen rekening en zei eigenlijk nooit nee. Geleidelijk aan werd ik somberder en moe. Nu ben ik me veel beter bewust van mijn eigen normen en waarden, en van wat ik belangrijk vind. Dat zorgt dat ik veel beter mijn grenzen kan bepalen.

Individuele coaching ligt mij beter dan in een grote groep bepaalde onderwerpen uitwerken. Ik ben mij er bewuster van geworden dat ik mijn gedrag kan veranderen. Want in het begin dacht ik dat ik mijn karakter toch niet kon veranderen. Dit vind ik eigenlijk nog zo: mijn karakter, vind ik, is niet veranderd, maar wel hoe ik tegen bepaalde dingen aan kijk en de wijze waarop ik hiermee omga. De belangrijkste veranderingen zijn: nee durven zeggen en aangeven waarom niet. Ook kom ik meer voor mijzelf op en verstop me niet meer tijdens overleggen en/of gesprekken. Op welk niveau dan ook.

Afstand nemen en de problemen vanuit meerdere invalshoeken bekijken. Dat hielp mij het meest. Daardoor leerde ik beter hoofd- en bijzaken te scheiden en me te concentreren op de hoofdzaken.

Ik heb geleerd te managen vanuit mijn eigen stijl. Eigenlijk was ik me niet zo bewust van mijn stijl, laat staan welke stijl van leidinggeven mijn bedrijf het meest nodig had. Nu laat ik me minder meeslepen met de waan van de dag en houd ook de doelen op de langere termijn in de gaten. Daarnaast ben ik gaan inzien dat niet elke medewerker dezelfde aanpak nodig heeft. De ene mens is de andere niet. Het inschatten van competenties en rekening houden met het niveau van de medewerker geeft veel meer rust aan beide kanten. En de medewerker kan zich op zijn eigen niveau ontwikkelen.